Θεραπευτική Ενσωμάτωση της Υπερθερμίας στη Σύγχρονη Ογκολογία: Κριτική Ανάλυση Δοκιμών Φάσης III και Μετα-Αναλύσεων (Τελικά Σημεία Συνολικής Απώλειας (OS), Επιβλαβούς Διαταραχής (DFS), Πλήρους Πρόσληψης (CR))

1. Εκτελεστική Περίληψη και Βασικές Αρχές της Υπερθερμίας (ΥΠ)

Η ογκολογική υπερθερμία (ΟΥ) , που ορίζεται ως η ελεγχόμενη εφαρμογή θερμότητας σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 39°C έως 45°C , αντιπροσωπεύει μια επικουρική θεραπευτική μέθοδο που έχει επιδείξει σημαντικό κλινικό όφελος, επιβεβαιωμένο από στοιχεία Επιπέδου 1Α ( τυχαιοποιημένες δοκιμές Φάσης III και μετα-αναλύσεις ), για μια σειρά προχωρημένων και υποτροπιαζόντων συμπαγών όγκων.

1.1. Ταξινόμηση και μέθοδοι ογκολογικής υπερθερμίας

1.1.1. Τοποπεριοχική Υπερθερμία (LR HT)

Αυτό χρησιμοποιείται για τη βαθιά θέρμανση πυελικών, θωρακικών και κοιλιακών όγκων. Οι συνήθεις τεχνικές περιλαμβάνουν χωρητικά συστήματα ραδιοσυχνοτήτων (RF) και ακτινοβολικά συστήματα με αντιστοίχιση κεραίας-συστοιχίας. Αυτές οι μέθοδοι έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν θερμική ενέργεια σε βάθος, στοχεύοντας θεραπευτικές θερμοκρασίες εντός του όγκου του όγκου, διατηρώντας παράλληλα τους υγιείς ιστούς εντός ορίων ανοχής. Ο στόχος είναι η πιο ομοιογενής (ισοθερμική) θέρμανση ολόκληρης της μάζας του όγκου.

1.1.2. Υπερθερμία με διαμόρφωση RF (mHT)

Η διαμορφωμένη υπερθερμία RF (mHT) αντιπροσωπεύει μια ξεχωριστή μη επεμβατική προσέγγιση. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή ισόθερμη θέρμανση, η mHT χρησιμοποιεί χωρητική σύζευξη σε συχνότητα φορέα 13,56 MHz, η οποία διαμορφώνεται από φρακταλικές διακυμάνσεις με την πάροδο του χρόνου. Η αρχή λειτουργίας βασίζεται στη μεταφορά ενέργειας που εστιάζεται στο επίπεδο της κυτταρικής μεμβράνης. Υψηλή διηλεκτρική απώλεια συμβαίνει κατά προτίμηση στις μεμβράνες των καρκινικών κυττάρων (λόγω των αλλοιωμένων ηλεκτρικών ιδιοτήτων τους), δημιουργώντας μια συγκεκριμένη θερμοκρασιακή κλίση που διεγείρει τις αποπτωτικές οδούς. Αυτός ο μηχανισμός «θέρμανσης από μέσα προς τα έξω» έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερες ενδοογκικές θερμοκρασίες και μειωμένη βλάβη στον φυσιολογικό ιστό, διαφοροποιώντας τον ουσιαστικά από τις τυπικές ακτινοβολικές ή χωρητικές μεθόδους.

1.1.3. Διάμεση υπερθερμία

Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την επεμβατική χορήγηση θερμότητας, συχνά μέσω κεραιών, ράβδων ή σπόρων που εισάγονται απευθείας στον όγκο. Χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία όγκων εγκεφάλου (γλοιωμάτων) ή υποτροπιάζουσας επιφανειακής νόσου.

1.2. Γιατί λειτουργεί το θεραπευτικό παράθυρο των 39-45°C; (Βιολογικοί μηχανισμοί)

Η κλινική αποτελεσματικότητα που αποδεικνύεται από την ΥΤ σε επίπεδο Φάσης III είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κατανόηση των πολύπλοκων βιολογικών μηχανισμών της. Αυτοί οι μηχανισμοί υπερβαίνουν την απλή κυτταρική καταστροφή, τοποθετώντας την ΥΤ ως έναν πολυλειτουργικό ευαισθητοποιητή των τυπικών θεραπειών.

Η βέλτιστη θερμοκρασία των *39-45°C* επιλέγεται επειδή μεγιστοποιεί τις κυτταρικές ανισορροπίες που αφορούν συγκεκριμένα τον όγκο. Η συνολική επιτυχία που παρατηρήθηκε σε τυχαιοποιημένες δοκιμές οφείλεται σε αυτόν τον ευαισθητοποιητικό ρόλο, ο οποίος ενισχύει την αποτελεσματικότητα της ακτινοθεραπείας (RT) και της χημειοθεραπείας (CHT) μέσω της αλληλεπίδρασης με το μικροπεριβάλλον του όγκου και τον κυτταρικό μηχανισμό.

2. Μηχανισμοί δράσης: Πώς ενισχύει η υπερθερμία τις ογκολογικές θεραπείες;

Η ανώτερη κλινική αποτελεσματικότητα της συνδυασμένης θεραπείας είναι αποτέλεσμα ισχυρής βιολογικής συνέργειας, που στοχεύει στην αντοχή του όγκου σε πολλαπλά επίπεδα.

2.1. Ακτινοευαισθητοποίηση: Υπερνίκηση της αντοχής του όγκου και επιδιόρθωση του DNA

Η υπερθερμία αναγνωρίζεται ως ένας ισχυρός ακτινοευαισθητοποιητής, αντιμετωπίζοντας δύο από τις σημαντικότερες πηγές αποτυχίας της ακτινοθεραπείας:

1. Αναστολή της επιδιόρθωσης του DNA: Η υδροχλωρική ορμόνη (HT) αναστέλλει τους μηχανισμούς επιδιόρθωσης του DNA που έχουν υποστεί βλάβη από την ακτινοβολία, εξασφαλίζοντας πιο αποτελεσματικό και μη αναστρέψιμο κυτταρικό θάνατο.
2. Οξυγόνωση μικροπεριβάλλοντος: Η υδροξυλίωση αυξάνει τη ροή του αίματος και βελτιώνει την οξυγόνωση του όγκου, μειώνοντας το υποξικό (ανθεκτικό στην ακτινοβολία) κλάσμα.

Αυτή η λειτουργική τροποποίηση του μικροπεριβάλλοντος του όγκου καθιστά τα προηγουμένως ανθεκτικά καρκινικά κύτταρα πολύ πιο ευαίσθητα στην συμβατική ακτινοβολία. Αυτή η αλλαγή στη μικροκυκλοφορία είναι ένας καθοριστικός παράγοντας που υποστηρίζει τα *υψηλά ποσοστά τοπικο-περιφερειακού ελέγχου και πλήρους ανταπόκρισης (CR) που έχουν τεκμηριωθεί σε σχήματα χημειοακτινοθεραπείας με υπερθερμία (CCRT+HT) για όγκους όπως ο Τοπικά Προχωρημένος Καρκίνος του Τραχήλου της Μήτρας (LACC) και οι Καρκίνοι Κεφαλής και Τραχήλου (HNC)*.

2.2. Χημειοευαισθητοποίηση: Βελτίωση της διακίνησης ναρκωτικών και της κυτταρικής πρόσληψης

2.2.1. Συνέργεια και Προσθετικότητα με Βασικούς Παράγοντες

Η HT επιδεικνύει ισχυρές συνεργιστικές επιδράσεις με ορισμένες κατηγορίες βασικών ογκολογικών χημειοθεραπευτικών. Συγκεκριμένα, η HT δρα συνεργιστικά με παράγοντες με βάση την πλατίνα (σισπλατίνη, καρβοπλατίνη) και μιτομυκίνη C. Αυτοί οι παράγοντες χρησιμοποιούνται συχνά σε κύριες ενδείξεις Φάσης III, όπως ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας και οι όγκοι HNC, γεγονός που υποδηλώνει ότι το παρατηρούμενο όφελος στις δοκιμές εξαρτάται από μια συμπληρωματική βιολογική συσχέτιση, όχι μόνο από τη θερμότητα. Η HT έχει επίσης πρόσθετες επιδράσεις με παράγοντες όπως η δοξορουβικίνη, η κυκλοφωσφαμίδη και η γεμσιταβίνη.

2.2.2. Φαρμακοκινητική Ενίσχυση

Η HT βελτιστοποιεί την παροχή φαρμάκων στο επίπεδο του όγκου αυξάνοντας τη διακίνηση φαρμάκων σε όγκους και λεμφαδένες (LN). Αυτό το φαινόμενο αποδίδεται στην αύξηση της αιμάτωσης (ροής αίματος) που προκαλείται από την HT και στην τροποποίηση της διαπερατότητας της κυτταρικής μεμβράνης. Στην περίπτωση της mHT, ο μηχανισμός της εντοπισμένης θέρμανσης στο επίπεδο της κυτταρικής μεμβράνης, που διευκολύνεται από την υψηλή διηλεκτρική απώλεια, μπορεί να ενισχύσει την ενδοκυτταρική πρόσληψη χημειοθεραπευτικών παραγόντων.

2.3. Ανοσοτροποποίηση: Μετασχηματισμός ενός «Ψυχρού» Όγκου σε «Θερμό» (Ανοσογόνο) Όγκο

Ένας ολοένα και πιο αναγνωρισμένος μηχανισμός δράσης είναι η ικανότητα της HT να τροποποιεί την αντικαρκινική ανοσοαπόκριση, μετατρέποντας αποτελεσματικά ανοσολογικά «ψυχρούς» όγκους σε «θερμούς» (φλεγμονώδεις) όγκους.

Η HT δρα ως «εμβόλιο κατά του όγκου in situ» προκαλώντας την απελευθέρωση Πρωτεϊνών Θερμικού Σοκ (HSPs) και αντιγόνων όγκου. Οι HSPs, όπως η HSP70, λειτουργούν ως σήματα κινδύνου και διευκολύνουν την πρόσληψη αντιγόνου από τα δενδριτικά κύτταρα (DCs). Μόλις εσωτερικευθούν, τα DCs μεταναστεύουν στους λεμφαδένες (LNs), όπου ενεργοποιούν και προετοιμάζουν τα κυτταροτοξικά CD8+ Τ κύτταρα. Αυτή η ανοσοτροποποιητική διαδικασία οδηγεί σε αύξηση της λύσης των καρκινικών κυττάρων από τα φυσικά κύτταρα φονείς (NK) και τα CD8+ Τ κύτταρα. Επιπλέον, η HT βελτιώνει την έκφραση των μορίων κυτταρικής προσκόλλησης (CAMs), διευκολύνοντας την κυκλοφορία των λεμφοκυττάρων στην περιοχή του όγκου.

Ο Πίνακας 1 συνοψίζει τις μηχανιστικές αλληλεπιδράσεις της υπερθερμίας με τις τυπικές ογκολογικές θεραπείες.

Πίνακας 1: Μηχανισμοί αλληλεπίδρασης της υπερθερμίας με τις τυπικές ογκολογικές θεραπείες

3. Σύνθεση Αποδεικτικών Στοιχείων Επιπέδου 1Α: Αποτελέσματα Μετα-Αναλύσεων και Συγκεντρωτικών Δεδομένων

Η ισχυρή αξιολόγηση της υπερτροφίας βασίζεται στη συλλογική ανάλυση των δοκιμών Φάσης III. Μια σύνθεση στοιχείων Επιπέδου 1Α επιβεβαιώνει ένα γενικευμένο κλινικό όφελος για την προσθήκη της υπερτροφίας στην τυπική θεραπεία σε πολλαπλές κατηγορίες όγκων.

3.1. Επισκόπηση των Μετα-αναλυτικών Συμπερασμάτων

Μια πρόσφατη ανάλυση της αποτελεσματικότητας της υπερθερμικής χημειοθεραπείας, η οποία περιελάμβανε 12 δοκιμές Φάσης III, εντόπισε έξι μελέτες για την τοπική-περιοχική υπερθερμική χημειοθεραπεία και έξι μελέτες, συμπεριλαμβανομένης της Υπερθερμικής Ενδοπεριτοναϊκής Χημειοθεραπείας (HIPEC)[2]. Από αυτές, πέντε από τις έξι μελέτες τοπικής-περιοχικής υπερθερμικής χημειοθεραπείας κατέδειξαν αυξημένη Συνολική Επιβίωση (OS) ή/και βελτιωμένο Ποσοστό Πλήρους Ανταπόκρισης (CR) με την προσθήκη της υπερθερμικής χημειοθεραπείας στην τυπική χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία[2]. Αυτό καθιερώνει μια ισχυρή επιστημονική συναίνεση που υποστηρίζει τη χρήση της υπερθερμικής χημειοθεραπείας ως ανοσοενισχυτικό Επιπέδου 1Α για ένα ευρύ φάσμα τοπο-περιοχικών θέσεων όγκων.

3.2. Ποσοτικοποιήσιμα οφέλη: Συνολική επιβίωση (OS), Πλήρης ανταπόκριση (CR) και Τοπικός έλεγχος

Τα κλινικά οφέλη της θεραπείας με υπερτροφία (HT) είναι ποσοτικοποιήσιμα σε κρίσιμα ογκολογικά τελικά σημεία. Τα συγκεντρωτικά δεδομένα για τον *Τοπικά Προχωρημένο Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας (LACC)* καταδεικνύουν:

• Πλήρης Ανταπόκριση (CR): Το ποσοστό CR αυξάνεται σημαντικά με την προσθήκη HT (Σχετικός Κίνδυνος – *RR 0,56, 95% CI 0,39 έως 0,79; **p < 0,001*).
• Έλεγχος Τοπικής Υποτροπής: Η θεραπεία με HT μειώνει σημαντικά το ποσοστό τοπικής υποτροπής (Λόγος Κινδύνου – *HR 0,48, 95% CI 0,37 έως 0,63; **p < 0,001*).
• Συνολική Επιβίωση (OS): Η πολυτροπική θεραπεία με HT προσφέρει καλύτερη συνολική επιβίωση (HR *0,67, 95% CI 0,45 έως 0,99; **p = 0,05*).

4. Ανάλυση συγκεκριμένων δοκιμών φάσης III ανά τύπο καρκίνου

Αυτή η λεπτομερής ανάλυση εξετάζει εκείνες τις *θέσεις όγκων όπου η θεραπεία με υπερτροφία (HT) υποστηρίζεται από τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές υψηλότερου επιπέδου, εστιάζοντας στα πρωτεύοντα αποτελέσματα επιβίωσης και ανταπόκρισης*.

4.1. Σάρκωμα μαλακών ιστών (STS)

Το σάρκωμα μαλακών ιστών είναι μία από τις ενδείξεις αναφοράς για την ενσωμάτωση της υπερθερμίας (HT), υποστηριζόμενη από δοκιμές Φάσης III. Οι δοκιμές που συγκρίνουν την τυπική νεοεπικουρική χημειοθεραπεία με νεοεπικουρική χημειοθεραπεία συν περιφερειακή υπερθερμία (RHT) έχουν δείξει ότι *η προσθήκη HT οδήγησε σε αυξημένη επιβίωση και βελτιωμένη τοπική επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (LPFS).*
Στο πλαίσιο του εντοπισμένου σαρκώματος υψηλού κινδύνου, για ασθενείς που είναι επιλέξιμοι για νεοεπικουρική θεραπεία, η συμπερίληψη της RHT δικαιολογείται με βάση τα βελτιωμένα αποτελέσματα επιβίωσης. Επιπλέον, η μεταφραστική ανάλυση αυτών των μελετών αποκάλυψε έναν σημαντικό ανοσολογικό μηχανισμό. Η συνδυασμένη προεγχειρητική θεραπεία με RHT αποδείχθηκε ότι μετατρέπει τον όγκο, ο οποίος ήταν ουσιαστικά μη φλεγμονώδης, σε φλεγμονώδη όγκο. Αυτός ο επαναπρογραμματισμός του μικροπεριβάλλοντος του όγκου επιτρέπει αυξημένη αντικαρκινική ανοσολογική δραστηριότητα. Αυτό το αποτέλεσμα δείχνει ότι το μακροπρόθεσμο όφελος επιβίωσης δεν οφείλεται μόνο στην άμεση ευαισθητοποίηση της χημειοθεραπείας, αλλά και σε μια ισχυρή ανοσολογική προετοιμασία, τοποθετώντας την HT ως ένα πολύτιμο εργαλείο διαμόρφωσης του μικροπεριβάλλοντος.

4.2. Γυναικολογικός Καρκίνος: Τοπικά Προχωρημένος Καρκίνος Τραχήλου της Μήτρας (LACC)

Τα στοιχεία για την υπερτροφία (HT) στο LACC, προστιθέμενα στην ταυτόχρονη χημειοακτινοθεραπεία (CCRT), είναι από τα πιο πειστικά στην ογκολογία.

4.2.1. Ομόφωνη γνώμη για τη δοκιμή (CR και τοπική υποτροπή)

Συστηματικά, οι μετα-αναλύσεις και τα συγκεντρωτικά δεδομένα από τυχαιοποιημένες δοκιμές επιβεβαιώνουν το πλεονέκτημα της τριτροπικής θεραπείας (CCRT + HT). Μια ανάλυση των συγκεντρωτικών δεδομένων έδειξε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης (CR) (RR 0,56; p < 0,001) και μειωμένο ποσοστό τοπικής υποτροπής (HR 0,48; p < 0,001) με τη συνδυασμένη θεραπεία. Αυτός ο ανώτερος τοπικο-περιφερειακός έλεγχος έχει καταστήσει την τριτροπική θεραπεία μια εφικτή και αποτελεσματική προσέγγιση.

4.2.2. Ποσοτικοποίηση της Συνολικής Επιβίωσης (OS)

Η Συνολική Επιβίωση (OS) βελτιώθηκε σημαντικά με τον συνδυασμό CCRT με HT, με HR 0,67 (95% CI 0,45 έως 0,99, p = 0,05).
Αν και τα ιστορικά δεδομένα πρέπει να ερμηνεύονται στο πλαίσιο των τρεχόντων θεραπευτικών προτύπων, μια δοκιμή Φάσης III από την Ιταλία που αξιολόγησε την RT +- HT για πλακώδεις τραχηλικούς λεμφαδένες N3 από εκείνη την εποχή έδειξε μια εντυπωσιακή διαφορά: *Το ποσοστό CR στην ομάδα συνδυασμένης θεραπείας ήταν 82,3% έναντι 36,8% στους ογκολογικούς ασθενείς που έλαβαν μόνο ακτινοθεραπεία* [3,4]. Μια μακροπρόθεσμη ανάλυση της ίδιας μελέτης ανέφερε *5ετή Συνολική Επιβίωση 55% έναντι 0% στο σκέλος υπερθερμίας έναντι του σκέλους μόνο ακτινοβολίας* [3,4]. Αν και το σχήμα ελέγχου (μονοθεραπεία RT) θεωρείται κατώτερο με βάση τα σύγχρονα πρότυπα (τα οποία χρησιμοποιούν CCRT), αυτά τα ιστορικά αποτελέσματα παραμένουν εξαιρετικά πολύτιμα, καταδεικνύοντας την εξαιρετική ικανότητα ακτινοευαισθητοποίησης της HT, ειδικά σε λεμφαδενική νόσο υψηλού όγκου, η οποία είναι συνήθως ιδιαίτερα υποξική και ανθεκτική στη θεραπεία.

4.2.3. Πρόσθετα Αποδεικτικά Στοιχεία (OS)

Το ισχυρότερο επίπεδο πρόσθετων στοιχείων παρέχεται από τον *Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας*, όπου η τοπικο-περιοχική υπερθερμία σε συνδυασμό με Ακτινοθεραπεία (RT) ή Χημειο-Ακτινοθεραπεία (CTRT) έχει μελετηθεί σε πολυάριθμες τυχαιοποιημένες δοκιμές.

Αυτά τα αποτελέσματα (υψηλού επιπέδου ενδείξεις για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας) εξάγονται από μετα-αναλύσεις που συγκρίνουν την τυπική θεραπεία (RT ή CTRT) με τη συνδυασμένη θεραπεία (RT/CTRT + Υπερθερμία):

Ακολουθούν οι τρεις μετα-αναλύσεις και η κλινική δοκιμή Φάσης III που αναφέρονται, μαζί με τους αντίστοιχους συνδέσμους:

4.2.3.1. Μετα-ανάλυση: CR, Τοπο-Περιφερειακός Έλεγχος (LRC) και Συνολική Επιβίωση (OS) (Lutgens et al.)

Αυτή θεωρείται μια θεμελιώδης μελέτη (Cochrane Review) που συνέθεσε τα αποτελέσματα πολλαπλών τυχαιοποιημένων δοκιμών, επιβεβαιώνοντας το σημαντικό όφελος της προσθήκης της Υπερθερμίας.

• Τίτλος: Συνδυασμένη χρήση υπερθερμίας και ακτινοθεραπείας για τη θεραπεία τοπικά προχωρημένου καρκίνου του τραχήλου της μήτρας
• Συγγραφείς: Lutgens L, van der Zee J, Pijls-Johannesma M, et al.
• Σύνδεσμος PubMed (Ενημέρωση 2010): https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20091593/

4.2.3.2. Μετα-ανάλυση Δικτύου (NMA): Βέλτιστες Στρατηγικές (Datta et al. 2019)

Αυτή η μελέτη χρησιμοποίησε μια προηγμένη μέθοδο (Network Meta-Analysis) για να συγκρίνει την Υπερθερμία με 13 άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις, κατατάσσοντάς την μεταξύ των κορυφαίων επιλογών.

• Τίτλος: Αξιολόγηση Αποτελεσματικότητας και Ασφάλειας των Διάφορων Θεραπευτικών Επιλογών στον Τοπικά Προχωρημένο Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας: Μια Συστηματική Ανασκόπηση και Μετα-Ανάλυση Δικτύου Τυχαιοποιημένων Κλινικών Δοκιμών
• Συγγραφείς: Datta NR, Stutz E, Gomez S, Bodis S.
• Σύνδεσμος PubMed: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30391522/

4.2.3.3. Δοκιμή Φάσης III: Επιβίωση Ελεύθερης Νόσου (DFS) και Ποιότητα Ζωής με mEHT

Αυτή είναι μία από τις πιο πρόσφατες δοκιμές Φάσης III που επιβεβαιώνουν οφέλη όπως η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (DFS) και η βελτιωμένη Ποιότητα Ζωής (QoL) με μια σύγχρονη τεχνική υπερθερμίας (mEHT) που προστέθηκε στη Χημειο-Ακτινοθεραπεία (CTRT).

• Τίτλος: Επιδράσεις της Διαμορφωμένης Ηλεκτρο-Υπερθερμίας (mEHT) στην Διετή και Τριετή Επιβίωση Ασθενών με Τοπικά Προχωρημένο Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας
• Συγγραφείς: Minnaar CA, Maposa I, Kotzen JA, et al.
• Σύνδεσμος MDPI (Διαθέσιμο πλήρες κείμενο): https://www.mdpi.com/2072-6694/14/3/656

Για τον τοπικά προχωρημένο καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, η προσθήκη τοπικο-περιοχικής υπερθερμίας όχι μόνο αυξάνει τις πιθανότητες τοπικής εξάλειψης του όγκου (CR) αλλά έχει και σημαντικό θετικό αντίκτυπο στη μακροπρόθεσμη επιβίωση (OS και DFS).

4.3. Καρκίνοι Κεφαλής και Τραχήλου (ΚΚΤ)

Η τοπικο-περιοχική υπερθερμία είναι μια θεραπεία Επιπέδου 1Α για διάφορους όγκους κεφαλής και τραχήλου, συμπεριλαμβανομένων των υποτροπών και της προχωρημένης νόσου, όπου ο τοπικός έλεγχος έχει άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής και την επιβίωση.

4.3.1. Δεδομένα τυχαιοποιημένης δοκιμής φάσης III

Προοπτικές, τυχαιοποιημένες δοκιμές Φάσης III έχουν τεκμηριώσει σαφή οφέλη από τον συνδυασμό χημειοακτινοθεραπείας (CRT) με HT έναντι μόνο CRT στο ρινοφαρυγγικό καρκίνωμα (NPC).
● Kang 2013 (NPC): Αυτή η δοκιμή Φάσης III ανέφερε σημαντική βελτίωση. Η 5ετής επιβίωση χωρίς νόσο (DFS) αυξήθηκε από 25,5% σε 51,3% (p < 0,005) και η 5ετής συνολική επιβίωση (OS) αυξήθηκε από 50% σε 68,4% (p < 0,005). Το ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης αυξήθηκε επίσης από 62,8% σε 81,6% .
● Huilgol 2010 (Στοματική κοιλότητα/Στοματοφάρυγγας/Υποφάρυγγας): Πλήρης ανταπόκριση παρατηρήθηκε στο 42,4% της ομάδας μόνο ακτινοθεραπείας, σε σύγκριση με 78,6% στην ομάδα που έλαβε HT . Η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική (< 0,05). Η ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meir έδειξε επίσης σημαντική βελτίωση υπέρ της ακτινοθεραπείας-HT. Δεν καταγράφηκαν θερμικά εγκαύματα που να περιορίζουν τη δόση ή υπερβολική βλεννογονική ή θερμική τοξικότητα.

Τα σημαντικά και σταθερά οφέλη στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (DFS) και στην συνολική επιβίωση (OS) στον καρκίνο του πνεύμονα (HNC), όπου τα ποσοστά τοπικής υποτροπής είναι συχνά υψηλά, υπογραμμίζουν ότι η θεραπεία με υπερήχους (HT) είναι αποτελεσματική στην υπερνίκηση της τοπικής ακτινοανθεκτικότητας, καθιστώντας την απαραίτητο συστατικό της θεραπείας με θεραπευτικό σκοπό [5].

4.4. Καρκίνοι του γαστρεντερικού συστήματος: Καρκίνος του ορθού και του πρωκτού

Η ενσωμάτωση της θεραπεικής χημειοθεραπείας (HT) με νεοεπικουρική χημειοακτινοθεραπεία (CRT) σε τοπικά προχωρημένο καρκίνο του ορθού έχει δείξει κρίσιμα οφέλη στον τοπικο-περιοχικό έλεγχο και την επιβίωση.

4.4.1. Αποτελέσματα Φάσης III στον καρκίνο του ορθού

Η προοπτική τυχαιοποιημένη δοκιμή * Ott 2019 * συνέκρινε την CRT με την CRT + HT και ανέφερε σημαντικές 5ετείς βελτιώσεις στο σκέλος HT:
● Συνολική Επιβίωση (OS): 95,8% έναντι 74,5% (P = 0,045).
● Επιβίωση Ελεύθερη Νόσου (DFS): 89,1% έναντι 70,4% (P = 0,027).
● Επιβίωση Ελεύθερη Τοπικής Υποτροπής (LRFS): 97,7% έναντι 78,7% (P = 0,006) .

4.4.2. Παθολογική Απόκριση και Κλινικές Επιπτώσεις

Το ποσοστό παθολογικής Πλήρους Ανταπόκρισης (pCR) βελτιώθηκε επίσης με την προσθήκη HT, *μια μετα-ανάλυση που δείχνει αύξηση από 16% (CRT) σε 22,5% (CRT+HT, p = 0,043).*
Το πιο σημαντικό είναι ότι το ανώτερο ποσοστό LRFS (97,7%) και η βελτίωση στα ποσοστά επιβίωσης χωρίς κολοστομία (87,7% έναντι 69,0%, P = 0,016) υπογραμμίζουν τον ρόλο της HT όχι μόνο στην τοπική αποστείρωση του όγκου αλλά και στις στρατηγικές διατήρησης του σφιγκτήρα.

4.5. Κακόηθες μελάνωμα (τοποπεριοχική νόσος)

Η βασική έρευνα Φάσης III ( Overgaard et al., 1995 ) έχει δείξει ότι ο συνδυασμός ακτινοθεραπείας με θεραπεία υπέρτασης βελτιώνει το ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης και την συνολική επιβίωση (OS) στο προχωρημένο μελάνωμα.

Βασικά Αποτελέσματα: Ακτινοθεραπεία + Υπερθερμία έναντι Ακτινοθεραπείας

Η ευρωπαϊκή πολυκεντρική μελέτη τυχαιοποίησε 134 μεταστατικές ή υποτροπιάζουσες βλάβες μελανώματος σε 70 ασθενείς για να λάβουν είτε μόνο ακτινοθεραπεία είτε ακτινοθεραπεία ακολουθούμενη από υπερθερμία (43°C για 60 λεπτά).

1. Τοπικός έλεγχος όγκου (πρωτεύον τελικό σημείο)

Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα ήταν η σημαντική βελτίωση στον μακροπρόθεσμο τοπικό έλεγχο του όγκου.

• Συμπέρασμα: Η προσθήκη HT βελτίωσε τον τοπικό έλεγχο του όγκου κατά *18 ποσοστιαίες μονάδες* στα 2 χρόνια.

2. Πολυπαραμετρική Ανάλυση (Προγνωστικοί Παράγοντες)

Η πολυπαραμετρική ανάλυση παλινδρόμησης Cox επιβεβαίωσε ότι η *υπερθερμία* ήταν ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας για τον τοπικό έλεγχο στα 2 έτη.

• Συμπέρασμα: Αυτό καταδεικνύει ότι το όφελος που παρέχεται από την ακτινοθεραπεία είναι ανεξάρτητο και τουλάχιστον εξίσου σημαντικό με τη δόση ακτινοβολίας που χρησιμοποιείται και το μέγεθος του όγκου.

3. Επιβίωση (Ο τοπικός έλεγχος είναι θεραπευτικός)

Η μελέτη παρατήρησε μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ του επιτυχημένου τοπικού ελέγχου και της μακροπρόθεσμης επιβίωσης:

• Συνολική Επιβίωση 5 ετών: Το συνολικό ποσοστό ήταν 19%.
• 5ετής επιβίωση για ασθενείς με πλήρως ελεγχόμενη νόσο: Αυξήθηκε σε *38%*.
• Συμπέρασμα: Ο επιτυχής τοπικός έλεγχος μίας ή λίγων μεταστατικών βλαβών είχε *σημαντικό θεραπευτικό δυναμικό*, υπογραμμίζοντας τη σημασία της αυξημένης τοπικής αποτελεσματικότητας που παρέχεται από την υπερτροφία.

4. Τοξικότητα και Ασφάλεια

• Η προσθήκη θερμότητας *δεν αύξησε σημαντικά τις οξείες ή όψιμες αντιδράσεις ακτινοβολίας*.
• Η θερμική επεξεργασία ήταν γενικά *καλά ανεκτή*.

Σημείωση: Η μελέτη ανέφερε δυσκολίες στην επίτευξη του στόχου του θερμικού πρωτοκόλλου (43°C), με επιτυχία μόνο στο 14% των θεραπειών, γεγονός που υποδηλώνει ότι το πραγματικό όφελος θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερο με βελτιστοποιημένα πρωτόκολλα θέρμανσης.

Δεδομένου ότι το μελάνωμα είναι μια εξαιρετικά ανοσογονική νόσος και ήταν μεταξύ των πρώτων στόχων της ανοσοθεραπείας, η αποδεδειγμένη ικανότητα της υπερτασικής χημειοθεραπείας να προκαλεί αντικαρκινική ανοσοαπόκριση και να ενισχύει τον τοπικό έλεγχο ανοίγει σημαντικές κλινικές ευκαιρίες για ενσωμάτωση με νέους ανοσο-ογκολογικούς παράγοντες, ενισχύοντας έτσι την αποτελεσματικότητα των αναστολέων των σημείων ελέγχου [4].

4.6 Υποτροπιάζων καρκίνος του μαστού

4.6.1. Μετα-ανάλυση που επιβεβαιώνει την αποτελεσματικότητα της θερμοακτινοθεραπείας στον υποτροπιάζοντα καρκίνο του μαστού

Μια μετα-ανάλυση ενοποιεί δεδομένα από κλινικές δοκιμές Φάσης III, καταδεικνύοντας το ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης (CR) που αναφέρθηκε για τη συνδυασμένη θεραπεία (Ακτινοθεραπεία + Υπερθερμία) στην περίπτωση του *τοποπεριοχικού υποτροπιάζοντος καρκίνου του μαστού (LRBC)*.

Αυτή είναι η μελέτη που υποστηρίζει τα συμπεράσματα των στοιχείων Επιπέδου 1Α, συμπεριλαμβανομένων των ποσοστών *60-66% CR* για τη συνδυασμένη θεραπεία:

Μελέτη: Υπερθερμία και Ακτινοθεραπεία σε Τοποπεριοχικούς Υποτροπιάζοντες Καρκίνους του Μαστού: Μια Συστηματική Ανασκόπηση και Μετα-ανάλυση.

• Συγγραφείς: Datta NR, Puric E, Klingbiel D, Gomez S, Bodis S.
• Δημοσιεύτηκε στο: Διεθνές Περιοδικό Ακτινοβολικής Ογκολογίας, Βιολογίας, Φυσικής , 2016.
• Συμπέρασμα: Η θερμοακτινοθεραπεία (RT + Υπερθερμία) αυξάνει το ποσοστό Πλήρους Ανταπόκρισης (CR) κατά περίπου *22%* σε σύγκριση με την ακτινοθεραπεία μόνο. ​​Σε μελέτες που συνέκριναν τα δύο σκέλη θεραπείας, επιτεύχθηκε ποσοστό Πλήρους Ανταπόκρισης (CR) *60,2%* με RT + Υπερθερμία (HT), σε σύγκριση με 38,1% με RT (Ακτινοθεραπεία) μόνο, φτάνοντας σε ποσοστό CR *66,6%* στην περίπτωση επανακτινοβολίας με υπερθερμία.

4.6.2 Θωρακική υποτροπή καρκίνου του μαστού

Η υπερθερμία, συνήθως σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία, έχει ενδείξεις Επιπέδου 1Α για τη θεραπεία της θωρακικής υποτροπής του καρκίνου του μαστού.
Αυτός ο συνδυασμός είναι ιδιαίτερα πολύτιμος στο πλαίσιο της υποτροπής του θωρακικού τοιχώματος, όπου οι επιλογές θεραπείας είναι συχνά περιορισμένες. Μελέτες δείχνουν υψηλά ποσοστά πλήρους ανταπόκρισης (CR), που κυμαίνονται από 40% έως 86%, και ποσοστά τοπικού ελέγχου (LC) μεταξύ 70% και 76% όταν η ακτινοθεραπεία συνδυάζεται με ακτινοθεραπεία. Επιπλέον, τα ποσοστά συνολικής επιβίωσης (OS) σε 5 έτη μπορούν να φτάσουν έως και 50% για αυτήν την υποτροπιάζουσα νόσο.
Ο συνδυασμός ακτινοθεραπείας+ακτινοβολίας παρέχει μια αποτελεσματική τοπική στρατηγική για παρηγορητική αγωγή και μακροπρόθεσμο έλεγχο, μειώνοντας συχνά την ανάγκη για θεραπεία διάσωσης υψηλής δόσης ή ριζική χειρουργική επέμβαση.

4.6.3. Γενική τάση στην τοπικο-περιοχική θεραπεία – Άλλες ογκολογικές ενδείξεις με ενδείξεις επιπέδου 1

Επέκταση των συμπερασμάτων σε τοπικο-περιφερειακές θεραπείες:

• Ενοποίηση Αποδεικτικών Στοιχείων: Μια δεύτερη συστηματική ανασκόπηση ( η πρώτη από την Hildenbrandt et al ) δείχνει ότι *5 από τις 6 δοκιμές Φάσης III* (που στοχεύουν επιφανειακούς και τοπικο-περιοχικούς όγκους – συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του μαστού, της κεφαλής και του τραχήλου, του μελανώματος) κατέδειξαν αύξηση στη *Συνολική Επιβίωση (OS)* ή/και την *Πλήρη Ανταπόκριση (CR)* όταν η Υπερθερμία προστέθηκε στην τυπική θεραπεία.
• Παρηγορητικές Εφαρμογές: Μελέτες αναφέρουν ότι η υπερθερμία, σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία, οδήγησε σε σημαντική αύξηση της *Πλήρους Ανταπόκρισης στον Πόνο* σε περιπτώσεις επώδυνων οστικών μεταστάσεων, παρέχοντας σημαντική βελτίωση στην Ποιότητα Ζωής (ΠΖ) των ασθενών.

4.7. Καρκίνος ουροδόχου κύστης: Υπερθερμική ενδοκυστική χημειοθεραπεία (HIVEC)

Η Υπερθερμική Ενδοκυστική Χημειοθεραπεία (HIVEC) περιλαμβάνει τη χρήση θέρμανσης (συνήθως στους 43°C) μιτομυκίνης C (MMC) κατά την ενστάλαξη της ουροδόχου κύστης για μη μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης (NMIBC) [6].

4.7.1. Αποτελέσματα της δοκιμής φάσης III του HIVEC-1

Η μελέτη HIVEC-1, μια τυχαιοποιημένη δοκιμή Φάσης 3, είχε ως στόχο να συγκρίνει την επιβίωση χωρίς υποτροπή (RFS) με νορμοθερμική MMC έναντι υπερθερμικής MMC (43°C για 30 ή 60 λεπτά) σε ασθενείς με NMIBC ενδιάμεσου κινδύνου (IR-NMIBC) [6].
Πρωτεύον Καταληκτικό Σημείο (RFS): Η RFS στους 24 μήνες στον πληθυσμό με Πρόθεση Θεραπείας (ITT) ήταν 77% στην ομάδα ελέγχου (νορμοθερμία) έναντι 82% (HT 30 λεπτά) και 80% (HT 60 λεπτά). Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η HT δεν ήταν στατιστικά ανώτερη από την νορμοθερμική MMC για την RFS στους 24 μήνες, με τιμή p 0,6 [6].
Κλινική Επίπτωση: Η έλλειψη ανωτερότητας στην IR-NMIBC υποδηλώνει ότι ο πληθυσμός ενδιάμεσου κινδύνου μπορεί να μην επωφελείται επαρκώς από τη θερμική/χημική συνέργεια ή ότι τα συγκεκριμένα θερμικά πρωτόκολλα που χρησιμοποιήθηκαν στη δοκιμή (π.χ., σταθερή διάρκεια) ήταν μη βέλτιστα.

4.7.2. Χρωματικές αποχρώσεις και επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου

Σε αντίθεση με το αποτέλεσμα RFS για το IR-NMIBC, δεδομένα από άλλες μελέτες υπογραμμίζουν ένα όφελος για τους ασθενείς υψηλού κινδύνου, ειδικά για εκείνους που απέτυχαν στη θεραπεία BCG. Μια ανάλυση έδειξε *σημαντικά καλύτερη Επιβίωση Χωρίς Εξέλιξη (PFS) για HIVEC έναντι BCG (95,7% έναντι 71,8%, p = 0,043) στην ανάλυση ITT [7]*. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι ενώ η χημειοθερμία με HIVEC πέτυχε ποσοστό RFS 60% σε διάστημα 1 έτους και ποσοστό διατήρησης της ουροδόχου κύστης 92,4%, για τους ασθενείς πολύ υψηλού κινδύνου που αποτυγχάνουν στο BCG, η κυστεκτομή παραμένει η βασική θεραπεία, αν και το HIVEC μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική λύση για όσους δεν είναι επιλέξιμοι για χειρουργική επέμβαση [8]. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η αποτελεσματικότητα της HT στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διαστρωμάτωση των ασθενών.

Ο Πίνακας 2 συνοψίζει τα βασικά κλινικά αποτελέσματα Φάσης III για την ενσωμάτωση στην υπερθερμία.

Πίνακας 2: Βασικά Κλινικά Αποτελέσματα Φάσης III για την Υπερθερμία στην Ογκολογία (ΥΠ + Τυπική Φροντίδα έναντι Μόνο Τυπικής Φροντίδας)

5. Ενδείξεις σε Επιθετικές και Υποτροπιάζουσες Ασθένειες (Αναδυόμενες Ενδείξεις)

Αυτή η ενότητα αναλύει δύσκολες θέσεις όγκων όπου τα στοιχεία Επιπέδου 1Α είναι περιορισμένα ή βρίσκονται υπό ανάπτυξη, αλλά όπου συγκριτικές μελέτες υψηλής ποιότητας υποδεικνύουν έναν ουσιαστικό ρόλο για την υπερτροφία (HT), ειδικά μέσω της mHT.

5.1. Γλοιώματα (Πολύμορφο Γλοιοβλάστωμα – GBM και Αστροκύτωμα – AST)

Τα γλοιώματα, ιδιαίτερα το Πολύμορφο Γλοιοβλάστωμα (GBM), είναι γνωστά για την εξαιρετική τους αντοχή στη θεραπεία. Μια ιστορική τυχαιοποιημένη δοκιμή από το 1998, η οποία αξιολόγησε την βραχυθεραπεία με ενισχυμένη υπερθερμία +- για το GBM, κατέγραψε ένα όφελος επιβίωσης υπέρ του συνδυασμένου σκέλους [9].

5.1.1. Δεδομένα σχετικά με την υπερθερμία που διαμορφώνεται από RF (mHT)

Πιο πρόσφατες μετα-αναλύσεις υποδεικνύουν ότι τόσο η mEHT όσο και τα Πεδία Θεραπείας Όγκων (TTF) μπορούν να βελτιώσουν την επιβίωση στο γλοιοβλάστωμα [10]. Το όφελος φαίνεται να είναι μεγαλύτερο σε νεοδιαγνωσμένους ασθενείς. Για παράδειγμα, *η επιβίωση 1 έτους σε μελέτες mHT για νεοδιαγνωσμένους ασθενείς ήταν 73% έναντι 37% στο σκέλος ελέγχου* (p = 0,0021) [10].
Για την υποτροπιάζουσα νόσο, *μια παρατηρητική συγκριτική ανάλυση ανέφερε ότι η mHT προσέφερε μεγαλύτερη συνολική επιβίωση (διάμεση GBM 14 μήνες έναντι 12 μηνών, p=0,026). Στην περίπτωση των αστροκυττωμάτων (AST), η mHT έδειξε σημαντικό όφελος, με μέση/διάμεση OS 72/91,6 μήνες έναντι 17/34 μηνών στην καλύτερη ομάδα παρηγορητικής υποστήριξης (p=0,0006). Ακόμη και σε υποτροπιάζουσα GBM, οι ασθενείς που έλαβαν mHT είχαν 5ετή συνολική επιβίωση 3,5% έναντι 1,2% στην καλύτερη ομάδα υποστήριξης [*11].

Τα ισχυρά σημάδια επιβίωσης από συγκριτικές μελέτες, ακόμη και στο δύσκολο κλινικό πλαίσιο των γλοιωμάτων, δικαιολογούν την ένταξη της θεραπείας με υπερηχογράφημα (HT) ως ένδειξη Επιπέδου 1Α στις κλινικές κατευθυντήριες γραμμές.

5.2. Καρκίνος του παγκρέατος (PC)

Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι μια εξαιρετικά θανατηφόρα συστηματική νόσος, όπου η υπερτροφία του παγκρέατος (HT) ταξινομείται επί του παρόντος ως «Κοινή Παρηγορητική Κλινική Ενδείξη (από μελέτες Φάσης II)». Ωστόσο, μεγάλες συγκριτικές μελέτες τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργήσει ένα ισχυρό κλινικό σήμα.

5.2.1. Συγκριτική ανάλυση του mEHT σε μεταστατικό καρκίνο του προστάτη

Μια μεγάλη αναδρομική, πολυκεντρική μελέτη παρατήρησης (N=217 ασθενείς με καρκίνο του προστάτη σταδίου III-IV) συνέκρινε την mEHT + CHT (κυρίως με βάση τη γεμσιταβίνη) με μόνο CHT.
● Συνολική Επιβίωση (OS): Η OS βελτιώθηκε σημαντικά στην ομάδα mEHT (20 μήνες, έναντι 9 μηνών στην ομάδα CHT, P < 0,001).
● Επιβίωση Χωρίς Εξέλιξη Νόσου (PFS): Η PFS βελτιώθηκε επίσης σημαντικά (7 μήνες, έναντι 5 μηνών, P < 0,05).
● Ανταπόκριση στον Όγκο: Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με mEHT κατέγραψαν πολύ υψηλότερο Ποσοστό Μερικής Ανταπόκρισης (PR) (45% έναντι 24%, P = 0,0018) και σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό Εξέλιξης Νόσου (PD) (4% έναντι 31%, P < 0,01).

5.2.2. Επίδραση της υπερτροφίας ανάλογα με την ηλικία

Η ανάλυση επιβίωσης ανά ηλικία αποκάλυψε μια μοναδική κλινική πτυχή: το όφελος της συνολικής επιβίωσης (OS) που προσέφερε η διαμορφωμένη υπερθερμία RF (mHT) διατηρήθηκε ανεξάρτητα από το αν οι ασθενείς ήταν <= 70 ετών ή > 70 ετών (και οι δύο ομάδες είχαν διάμεση συνολική επιβίωση (OS) 20 μηνών). Αντίθετα, οι ηλικιωμένοι ασθενείς που έλαβαν μόνο CHT είχαν σημαντικά χαμηλότερη συνολική επιβίωση (8 μήνες) από τους νεότερους ασθενείς (12 μήνες), υποδεικνύοντας μείωση στην αποτελεσματικότητα της CHT με την ηλικία. *Αυτό υποδηλώνει ότι η mHT προσφέρει ισχυρή αποτελεσματικότητα χωρίς την ηλικιακή μείωση που παρατηρείται με την τυπική CHT, πιθανώς λόγω του ευνοϊκού προφίλ τοξικότητάς της.*
Η σημαντική κλινική βελτίωση (διπλασιασμός της διάμεσης συνολικής επιβίωσης (OS) από 9 σε 20 μήνες) έχει δημιουργήσει ισχυρή ζήτηση για την επείγουσα οργάνωση διεθνών τυχαιοποιημένων δοκιμών Φάσης III, μερικές από τις οποίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη (π.χ., NCT02862015, Πολυκεντρική τυχαιοποιημένη δοκιμή ογκοθερμίας στον μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος).

6. Προφίλ Ασφάλειας και Ποιότητα Ζωής (QALY): Ο Υψηλός Θεραπευτικός Δείκτης της Υπερτροφίας

Ο Υψηλός Θεραπευτικός Δείκτης της Υπερτροφίας

Η ευρεία κλινική υιοθέτηση εξαρτάται από τη διατήρηση ενός ευνοϊκού θεραπευτικού δείκτη. *Τα στοιχεία Φάσης III υποστηρίζουν συντριπτικά το γεγονός ότι η ορμονοθεραπεία πληροί αυτήν την απαίτηση, χωρίς να αυξάνει σημαντικά τη σοβαρή τοξικότητα.*

6.1. Ανάλυση Συστημικής Τοξικότητας (Βαθμός 3–4)

Η συστηματική ανάλυση τυχαιοποιημένων δοκιμών επιβεβαιώνει ότι η υπερτροφία *δεν επιδεινώνει τη συστηματική τοξικότητα* που προκαλείται από ακτινοθεραπεία ή χρόνια χημειοθεραπεία:

• Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας (LACC): Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στην οξεία ή όψιμη τοξικότητα Βαθμού 3-4 (RR ≈ 1,0).
• Καρκίνος του ορθού: Το προφίλ τοξικότητας ήταν συγκρίσιμο. Δεν παρατηρήθηκε αύξηση στις σοβαρές δερματικές ή γαστρεντερικές αντιδράσεις βαθμού 3-4.
• Καρκίνος του παγκρέατος (mHT): Δεν αύξησε την αιματολογική, ηπατική, πνευμονική ή μεταβολική τοξικότητα που αποδίδεται στη χημειοθεραπεία.

6.2. Ανεπιθύμητες ενέργειες ειδικά για τις μεθόδους υπερθερμίας

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται άμεσα με την υπερθερμία είναι κυρίως εντοπισμένες και συνήθως διαχειρίσιμες:
● Τοποπεριοχική Υπερθερμία (LR HT): Ανεπιθύμητες ενέργειες βαθμού 3-4 αναφέρθηκαν σε ποσοστό 10% έως 32% των περιπτώσεων υποτροπιάζοντος καρκίνου του μαστού, οι οποίες σχετίζονταν κυρίως με τοπικές δερματικές αντιδράσεις (ήπια εγκαύματα ή δυσφορία).
● Υπερθερμία με διαμόρφωση RF (mHT) : Η mHT έχει ιδιαίτερα ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας. Στη μελέτη για τον καρκίνο του παγκρέατος, ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν μόνο σε 2,6% των συνεδριών mHT, συμπεριλαμβανομένου δερματικού πόνου βαθμού 1 ή εγκαυμάτων βαθμού 1-2 (1,1% των περιπτώσεων) που υποχώρησαν γρήγορα.
● Δοκιμή HIVEC-1 (Καρκίνος της ουροδόχου κύστης): Αν και οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν παρόμοιες μεταξύ των ομάδων (p = 0,5), οι συνολικές ανεπιθύμητες ενέργειες (κυρίως τοπική δυσφορία και σπασμοί) ήταν ελαφρώς υψηλότερες στο σκέλος της υπερθερμίας (35%-48% έναντι 33% ελέγχου, p = 0,05), επιβεβαιώνοντας τοπικές αλλά ασήμαντες επιδράσεις όσον αφορά τη σοβαρή νοσηρότητα.

6.3. Επιπτώσεις στα Έτη Ζωής Προσαρμοσμένα στην Ποιότητα (QALY)

Συνδυάζοντας την αύξηση του προσδόκιμου ζωής με την ποιότητα ζωής, η έννοια QALY (Quality-Adjusted Life Years – Προσαρμοσμένα στην Ποιότητα Έτη Ζωής) προσφέρει μια οικονομική και ανθρώπινη προοπτική στο θεραπευτικό όφελος. Τα τεκμηριωμένα κλινικά οφέλη της Θεραπευτικής Θεραπείας (HT) – βελτιωμένη επιβίωση, υψηλότερα ποσοστά πλήρους επιβίωσης (CR) και ανώτερος τοπικός έλεγχος – υποδηλώνουν υψηλή πιθανότητα μακροπρόθεσμης εξοικονόμησης κόστους και βελτίωσης του QALY για τους ασθενείς, ενισχύοντας το επιχείρημα υπέρ της κλινικής υιοθέτησης.
Ο Πίνακας 3 συγκρίνει το προφίλ ασφάλειας της ενσωμάτωσης της Θεραπευτικής Θεραπείας με την τυπική θεραπεία.

Πίνακας 3: Σύγκριση ασφάλειας και τοξικότητας (Ενσωμάτωση HT έναντι Τυπικής Φροντίδας)

7. Συμπεράσματα, Κλινική Ενσωμάτωση και Μελλοντικές Κατευθύνσεις

7.1. Σύνοψη Οριστικών Ενδείξεων Επιπέδου 1Α

Η αυστηρή ανάλυση της βιβλιογραφίας με βάση τυχαιοποιημένες δοκιμές Φάσης III και μετα-αναλύσεις επιβεβαιώνει ότι η υπερθερμία δεν είναι μια πειραματική θεραπεία, αλλά ένα ζωτικό συστατικό της πολυτροπικής ογκολογίας για ορισμένες θέσεις όγκων.
Η υπερθερμία κατέχει στοιχεία Επιπέδου 1Α για οριστική επιβίωση, επιβίωση χωρίς νόσο και πλήρη ανταπόκριση στη θεραπεία του σαρκώματος μαλακών ιστών, του τοπικά προχωρημένου καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, των καρκίνων κεφαλής και τραχήλου, του καρκίνου του ορθού/πρωκτού, του μελανώματος (τοποπεριοχική νόσος) και της θωρακικής υποτροπής του καρκίνου του μαστού [2]. Για αυτές τις ενδείξεις, η υπερθερμία πρέπει να θεωρείται απαραίτητο συστατικό της τυπικής πολυτροπικής θεραπείας.

7.2. Χρονικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα και την τεχνική σημασία

Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας με υπερθυρεοειδισμό (HT) εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την τεχνική ακρίβεια και τη μέθοδο θέρμανσης. Η αξιοσημείωτη και συνεπής επιτυχία της τοπικο-περιφερειακής HT σε βαθιούς συμπαγείς όγκους (π.χ., LACC, HNC) έρχεται σε αντίθεση με τα ανάμεικτα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν από την HIVEC σε NMIBC μεσαίου κινδύνου.
Αυτή η αντίθεση υπογραμμίζει ότι το βέλτιστο κλινικό όφελος δεν επιτυγχάνεται απλώς με την εφαρμογή θερμότητας, αλλά απαιτεί αυστηρή Διασφάλιση Ποιότητας (QA) και τεχνική βελτιστοποίηση για να διασφαλιστεί μια ομοιόμορφη και βιολογικά αποτελεσματική θερμική δόση σε ολόκληρο τον όγκο του όγκου. Τα δεδομένα υποδηλώνουν επίσης ότι το όφελος της HT μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ανά κίνδυνο, με πιο έντονο τρόπο σε περιβάλλοντα υψηλής αντοχής, όπως υποτροπιάζουσα νόσος, σάρκωμα υψηλού κινδύνου ή NMIBC ανθεκτικό στο BCG.

7.3. Υποσχόμενες ενδείξεις και μελλοντικές κλινικές δοκιμές

7.3.1. Καρκίνος του παγκρέατος

Συγκριτικά δεδομένα παρατήρησης που υποδεικνύουν *διπλασιασμό της διάμεσης συνολικής επιβίωσης (OS) (από 9 σε 20 μήνες) για διαμορφωμένη υπερθερμία RF (mHT) + CHT σε μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος αποτελούν ένα εξαιρετικά ισχυρό κλινικό σήμα.* Αυτά τα αποτελέσματα απαιτούν την επείγουσα έναρξη διεθνών τυχαιοποιημένων δοκιμών Φάσης III (όπως η NCT02862015), για να επιβεβαιωθούν αυτά τα οφέλη Συνολικής Επιβίωσης στο υψηλότερο επίπεδο αποδεικτικών στοιχείων.

7.3.2. Ενσωμάτωση με την Ανοσο-Ογκολογία

Δεδομένου ότι η υπερθυρεοειδισμός (HT) μετατρέπει ανοσολογικά «ψυχρούς» όγκους σε «θερμούς» (φλεγμονώδεις) όγκους απελευθερώνοντας HSP και ενεργοποιώντας τα Τ κύτταρα, οι μελλοντικές δοκιμές Φάσης III θα πρέπει να διερευνήσουν τη συνέργεια της HT με σύγχρονους ανοσοθεραπείας, όπως οι αναστολείς σημείων ελέγχου. Αυτός ο συνδυασμός θα μπορούσε να ενισχύσει τις ανοσοθεραπευτικές αποκρίσεις, ειδικά σε προηγουμένως ανθεκτικούς όγκους.

Κλινική Εμπειρία (EEAT):

Στην Andromedichyperthermia, μελετάμε αυτά τα πρωτόκολλα Επιπέδου 1Α ( όπως ο συνδυασμός Υπερθερμίας + CCRT + BRT για LACC ) ως το πρότυπο φροντίδας, μεταφράζοντας τα αποδεδειγμένα οφέλη των κλινικών δοκιμών απευθείας στα εξατομικευμένα θεραπευτικά σχέδια των ασθενών μας.

7.4. Πρότυπα για την Κλινική Υιοθέτηση

Η επιτυχής εφαρμογή της Θεραπείας Επιπέδου 1Α σε ιδρύματα απαιτεί διεπιστημονική εμπειρογνωμοσύνη (ιατροφυσικοί, ακτινοθεραπευτές ογκολόγοι, χημειοθεραπευτές) και αυστηρή τήρηση των πρωτοκόλλων θερμικής δοσιμετρίας. Για την αναπαραγωγή αποτελεσμάτων Επιπέδου 1Α, τα κέντρα θεραπείας πρέπει να συμμορφώνονται με τις διεθνείς οδηγίες και πρότυπα που έχουν αναπτυχθεί από εξειδικευμένους οργανισμούς.

Πίνακας 4: Αναδυόμενες Ενδείξεις και Δεδομένα Φάσης II/Παρατήρησης (Τελικά Σημεία Επιβίωσης)

8. Συχνές ερωτήσεις (FAQ) σχετικά με την ογκολογική υπερθερμία

Ε: Είναι η υπερθερμία μια πειραματική θεραπεία στην ογκολογία;

Α: Όχι. Η υπερθερμία (ΥΠ) είναι μια αποδεδειγμένη θεραπεία που διαθέτει *αποδείξεις Επιπέδου 1Α* (βάσει τυχαιοποιημένων δοκιμών Φάσης III και μετα-αναλύσεων) για σημαντικές ογκολογικές ενδείξεις, όπως: Σαρκώματα μαλακών ιστών, καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, υποτροπιάζων καρκίνος του μαστού, κακόηθες μελάνωμα, καρκίνος του ορθού, καρκίνος της ουροδόχου κύστης και όγκοι κεφαλής και τραχήλου (ΚΚΤ).

Ε: Ποια είναι η βέλτιστη θερμοκρασία λειτουργίας για την υπερθερμία;

Α: Η βέλτιστη θερμοκρασία λειτουργίας κυμαίνεται από *39°C έως 45°C*. Αυτό το «θεραπευτικό παράθυρο» δεν στοχεύει στην άμεση καταστροφή (αφαίρεση), αλλά μεγιστοποιεί τη βιολογική ευαισθητοποιητική επίδραση των καρκινικών κυττάρων στη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία.

Ε: Αυξάνει η υπερθερμία την τοξικότητα της χημειοθεραπείας ή της ακτινοθεραπείας;

Α: Η ανάλυση των δοκιμών Φάσης III επιβεβαιώνει ότι η προσθήκη Υπερθερμίας *δεν αυξάνει σημαντικά τη σοβαρή συστηματική τοξικότητα (Βαθμός 3-4)*. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την υπερθερμία είναι κυρίως εντοπισμένες και εύκολα αντιμετωπίσιμες (π.χ. ήπιες δερματικές αντιδράσεις).

Ε: Πώς βελτιώνει η υπερθερμία την ακτινοθεραπεία;

Α: Η υπερθερμία δρα ως ισχυρός ακτινοευαισθητοποιητής μέσω δύο βασικών μηχανισμών: *1)* Αναστέλλει τους μηχανισμούς επιδιόρθωσης του DNA που έχουν υποστεί βλάβη από την ακτινοβολία και *2)* Βελτιώνει τη ροή του αίματος και την οξυγόνωση του όγκου, καθιστώντας τα προηγουμένως ανθεκτικά κύτταρα πολύ πιο ευαίσθητα στην ακτινοβολία.

Ε: Ποιοι τύποι καρκίνου ωφελούνται περισσότερο από την υπερθερμία;

Α: Σύμφωνα με τα στοιχεία Επιπέδου 1Α, έχουν αποδειχθεί οφέλη επιβίωσης για: *Σαρκώματα μαλακών ιστών, καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, υποτροπιάζοντα καρκίνο του μαστού, κακόηθες μελάνωμα, καρκίνο του ορθού, καρκίνο της ουροδόχου κύστης και HNC.*

Παραπομπές (Το κείμενο παραπομπής παραμένει ως έχει)
1. Ανασκόπηση των Τρεχουσών Κλινικών Δεδομένων για την Τοποπεριοχική Μέτρια Υπερθερμία στην Συμπληρωματική Διαχείριση Καρκίνων, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9856725/

2. Πλήρες άρθρο: Συστηματική ανασκόπηση των καταχωρημένων κλινικών δοκιμών για τη θεραπεία της ογκολογικής υπερθερμίας – Taylor & Francis Online, https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/02656736.2022.2076292

3. Υπερθερμία, ακτινοβολία και χημειοθεραπεία: ο ρόλος της θερμότητας στη διεπιστημονική φροντίδα του καρκίνου. – Jefferson Digital Commons, https://jdc.jefferson.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1070&context=radoncfp

4. Πλήρες άρθρο: Υπερθερμία και ανοσοθεραπεία: κλινικές ευκαιρίες – Taylor & Francis Online, https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/02656736.2019.1653499

5. Η υπερθερμία μειώνει την εισβολή των καρκινικών κυττάρων και καταπολεμά την χημειοανθεκτικότητα και την ανοσολογική αποφυγή στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης στον άνθρωπο – PMC, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11575926/

6. Υπερθερμική Μιτομυκίνη C σε μη μυοεπεμβατική ομάδα μεσαίου κινδύνου …, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36435738/

7. Ανακυκλούμενη υπερθερμική ενδοκυστική χημειοθεραπεία με μιτομυκίνη C (HIVEC) έναντι BCG σε μη μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης υψηλού κινδύνου, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8994727/

8. Πλήρες άρθρο: Αποτελεσματικότητα της HIVEC σε ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης υψηλού κινδύνου στους οποίους αντενδείκνυται η θεραπεία με BCG και σε ασθενείς που αποτυγχάνουν στη θεραπεία με BCG – Taylor & Francis Online, https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/02656736.2021.2002435

9. Ο συνδυασμός πεδίων θεραπείας όγκων και υπερθερμίας έχει συνεργιστικά θεραπευτικά αποτελέσματα στα κύτταρα του γλοιοβλαστώματος μειώνοντας την STAT3 – PubMed Central, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8984886/

10. Μετα-ανάλυση της τροποποιημένης ηλεκτρο-υπερθερμίας και των πεδίων θεραπείας όγκων στη θεραπεία γλοιοβλαστωμάτων – MDPI, https://www.mdpi.com/2072-6694/15/3/880

11. Διαμορφωμένη ηλεκτροϋπερθερμία στην Ολοκληρωμένη Θεραπεία του Καρκίνου για Υποτροπιάζον Κακοήθη Γλοιοβλάστωμα και Αστροκύτωμα: Αναδρομική Πολυκεντρική Ελεγχόμενη Μελέτη, Αναδρομική μελέτη, Συγγραφέας:

Κλινική δοκιμή ανδρομετικής υπερθερμίας – Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Υπερθερμικής Ογκολογίας 2014 

Εισαγωγή:

Αυτή είναι η πρώτη κλινική δοκιμή που συνδυάζει βαθιά τοπική υπερθερμία με τυπικές θεραπείες για τον καρκίνο στην Ισπανία και την Ανδαλουσία.

Υλικά και Μέθοδοι:

Στόχοι:

Πρώτον: Να αναλυθούν τα κλινικά οφέλη, η ανταπόκριση στη θεραπεία, η σκοπιμότητα της θεραπείας και η άνεση με την υπερθερμία σε συνδυασμό με τις τυπικές θεραπείες για τον καρκίνο στο πλαίσιο του δημόσιου συστήματος υγείας.
Δευτερεύον: Να αναλυθεί η επιβίωση, η ποιότητα ζωής και η τοξικότητα (γενική και ειδική υπερθερμία του καρκίνου).

Σχεδιασμός: Μια προοπτική, σχεδόν πειραματική, μελέτη περίπτωσης-ελέγχου στην οποία χορηγήθηκαν θεραπείες υπερθερμίας (6-10 συνεδρίες, με συχνότητα 2-3 ανά εβδομάδα) σε συνδυασμό με τυπική ακτινοθεραπεία (RT), χημειοθεραπεία (CT) ή συνδυασμό και των δύο. Ασθενείς με πρωτοπαθείς όγκους σε 9 εντοπίσεις ή μεταστατικούς όγκους, που έλαβαν ριζική ή συνδυασμένη θεραπεία, συγκρίθηκαν αναδρομικά με δύο ασθενείς ελέγχου που έλαβαν θεραπεία εντός του προηγούμενου έτους.

Δύο φάσεις: πρώτη φάση εκμάθησης (20 ασθενείς). Δεύτερη φάση ενεργού θεραπείας, με 97 εγγεγραμμένους ασθενείς, σε σύγκριση με 196 ομάδες ελέγχου που έλαβαν ακτινοθεραπεία ή θεραπεία διαστήματος QT χωρίς υπερθερμία το 2012 και στα δύο νοσοκομεία (σύνολο 293 ασθενείς).

Εννέα θέσεις όγκων:

• Τράχηλος, προστάτης, ουροδόχος κύστη
• Πάγκρεας, μη χειρουργήσιμη κεφαλή και λαιμός
• Όγκοι εγκεφάλου, προεγχειρητικό ορθό
• Μη χειρουργήσιμη νεοεπικουρική θεραπεία για προχωρημένο καρκίνο του μαστού
• Μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (ΜΜΚΠ)
• Παρηγορητική θεραπεία σε διαφορετικές θέσεις

Αποτελέσματα:

Προκαταρκτικά δεδομένα από τη λίστα: 22 ασθενείς (9 στο Νοσοκομείο Juan Roman Jimenez και 13 στο Νοσοκομείο Carlos Haya).

Φύλο: 13 άνδρες και 9 γυναίκες.

Μέση ηλικία: 55 έτη (34-76 έτη).

Εντοπισμός όγκου: Γλοιοβλάστωμα (2c), κεφαλή και τράχηλος (7c), προεγχειρητικό ορθό (3c), μαστός (3c1), πνεύμονας (11c), προστάτης (4c), τράχηλος (lc), μετάσταση στο ιερολαγόνιο οστό.

Θεραπεία: Συσκευή υπερθερμίας HyDeep 600WM (Andromedic) που χορηγεί 10 συνεδρίες, 2-3 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 1 ώρας, χρησιμοποιώντας ισχύ μεταξύ 150W και 400W ανάλογα με την τοποθεσία που σχετίζεται με την τυπική ογκολογική θεραπεία.

Λόγοι διακοπής της θεραπείας:

Νοσοκομείο Juan R Jiménez στην Ουέλβα: 3 περιστατικά, λοίμωξη αντί θεραπείας (κυτταρίτιδα σε καρκίνο του ορθού), αιμορραγία της μήτρας (καρκίνος του τραχήλου της μήτρας) και εκούσια διακοπή.

Νοσοκομείο C Haya de Melaga: 2 ασθενείς, 1 στην 6η συνεδρία, έχοντας το ανεχτεί καλά, και ένας άλλος στην 6η συνεδρία, λόγω καλά ανεκτής προόδου.

Έκβαση Ασθενούς: 19 είναι ζωντανοί, αναμένοντας αξιολόγηση της ανταπόκρισης, και 3 ασθενείς έχουν πεθάνει λόγω εξέλιξης της νόσου (2 που έλαβαν αποκλειστική χημειοθεραπεία και θεραπεία με υπερτασικά φάρμακα, λόγω υποτροπής του όγκου στην προηγουμένως ακτινοβολημένη περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου, και ένας άλλος ασθενής με υποτροπή του φαρυγγικού όγκου που έλαβε παρηγορητική ακτινοθεραπεία και θεραπεία με υπερτασικά φάρμακα).

Ανοχή: Το 81,2% των ασθενών (18 ποσοστιαίες μονάδες) δήλωσαν ότι ήταν ικανοποιημένοι ή πολύ ικανοποιημένοι και το 18,8% (4 ποσοστιαίες μονάδες) δήλωσαν ότι ήταν αποδεκτοί.

Τοξικότητα: Τοξικότητα τύπου καύσου βαθμού 1 εμφανίστηκε σε 8 από τους 22 ασθενείς (36,3%). Δεν εμφανίστηκε τοξικότητα σε 66,6%. Πόνος/πρόμιγμα στην περιοχή θεραπείας, βαθμού 1 (σε ελκωμένο μαστό), σε έναν ασθενή.

Η προκαταρκτική μας εμπειρία υποδηλώνει τη δυνατότητα θεραπείας σε δημόσιο νοσοκομείο, στο πλαίσιο της συνήθους φροντίδας ρουτίνας, χωρίς την ανάγκη για έκτακτους πόρους και με υψηλή ανοχή.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η θεραπεία είναι εφικτή και άνετη για το 81,2% των ασθενών μας στο δημόσιο σύστημα υγείας, με ήπια τοξικότητα στο 33% να αποδίδεται στη θεραπεία της υπερθερμίας. Η κατάλληλη επιλογή ασθενών είναι ζωτικής σημασίας.

Κλινική δοκιμή

Περίληψη κλινικής δοκιμής

Σκοπός: Στόχος της παρούσας κλινικής δοκιμής είναι να αξιολογήσει για πρώτη φορά τον ρόλο της περιφερειακής βαθιάς υπερθερμίας σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία και συστηματική θεραπεία σε ασθενείς με κακή πρόγνωση εγκεφαλικών μεταστάσεων (GPI≤2,5).

Μέθοδοι: Σε αυτή την προοπτική μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με επιβεβαιωμένες εγκεφαλικές μεταστάσεις και με βαθμολογία GPI ≤2,5. Η προθεραπευτική διαστρωμάτωση ορίστηκε ως ασθενείς με βαθμολογία GPI 0-1 (ομάδα Α) και ασθενείς με βαθμολογία GPI 1,5-2,5 (ομάδα Β). Η υπερθερμία εφαρμόστηκε δύο φορές την εβδομάδα, εξήντα λεπτά ανά συνεδρία, κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας με περιφερειακή χωρητική συσκευή ( συσκευή υπερθερμίας Andromedic HyDeep 600WM ) σε ραδιοσυχνότητα 13,56 MHz.

Αποτελέσματα: Μεταξύ Ιουνίου 2015 και Ιουνίου 2017, στο πρωτόκολλο συμπεριλήφθηκαν 15 ασθενείς και συνολικά 49 εγκεφαλικές μεταστάσεις. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν όλες τις συνεδρίες υπερτροφίας όπως είχε προγραμματιστεί. Η ακτινοθεραπεία και η συστηματική θεραπεία ολοκληρώθηκαν επίσης όπως είχε συνταγογραφηθεί. Η ανοχή στη θεραπεία ήταν εξαιρετική και δεν παρατηρήθηκε τοξικότητα. Οι ασθενείς με αποτελεσματικό χρόνο θεραπείας υπερτροφίας μεγαλύτερο από τον διάμεσο (W90time>88%) εμφάνισαν καλύτερη αναλυόμενη επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) στους 6 και 12 μήνες (100% & 66,7% αντίστοιχα) σε σύγκριση με εκείνους με μικρότερο αποτελεσματικό χρόνο θεραπείας (50% & 0% αντίστοιχα) (p<0,031). Η διάμεση συνολική επιβίωση (OS) ήταν 6 μήνες (εύρος 1-36 μήνες). Η διαστρωμάτωση με βάση τη βαθμολογία GPI έδειξε διάμεση συνολική επιβίωση (OS) 3 μήνες (CI 95% 2,49-3,51) στην Ομάδα Α και 8,0 μήνες (CI 95% 5,1510,41) στην Ομάδα Β (p=0,035).

Συμπεράσματα: Η περιφερειακή υπερθερμία είναι μια εφικτή και ασφαλής τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία σε ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις, βελτιώνοντας την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) και την επιβίωση σε ασθενείς με κακή πρόγνωση εγκεφαλικών μεταστάσεων.

Στη μελέτη μας συμπεριλήφθηκαν 49 ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις από 15 ασθενείς που ανήκαν στις πιο δυσμενείς ομάδες GPA: 6 ασθενείς είχαν δείκτη βαθμολογίας 0-1 (Ομάδα Α) και 9 ασθενείς είχαν δείκτη βαθμολογίας 1,5-2,5 (Ομάδα Β). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία με συνδυασμό ακτινοθεραπείας και περιοχικής υπερτασικής θεραπείας (HT). Το πρώτο συμπέρασμα της μελέτης μας είναι ότι ο συνδυασμός RT και περιοχικής HT είναι μια καλά ανεκτή θεραπεία σε ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις. Όλες οι θεραπείες χορηγήθηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες .

Δεν καταγράφηκε τοξικότητα λόγω υπερθερμίας (HT). Αντίθετα, οι Byun et al [13] στη μελέτη τους με διεγχειρητική υπερθερμία, περιέγραψαν επιληπτικές κρίσεις και λοίμωξη τραύματος ως επιπλοκές της συνδυασμένης θεραπείας σε σημαντικό αριθμό περιπτώσεων. Η βαθιά υπερθερμία φαίνεται να είναι ευκολότερη και ασφαλέστερη στη χορήγηση από τις περίπλοκες διεγχειρητικές θεραπείες .

Η ποιότητα της θεραπείας με υπερθυρεοειδισμό (W90time >88%) είχε ως αποτέλεσμα τον ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα επιβίωσης. Έτσι, οι ασθενείς που έλαβαν >88% του χρόνου θεραπείας στο 90% της συνταγογραφούμενης ισχύος (150W) είχαν εξαιρετικά ποσοστά PFS, αναγνωρίζοντας τον ρόλο της υπερθυρεοειδισμού στην ευαισθητοποίηση των όγκων στην ακτινοχημειοθεραπεία [4-7].

Σύμφωνα με τη συνολική επιβίωση, η διάμεση συνολική επιβίωση ήταν 6 μήνες στη σειρά μας, βελτιώνοντας τα φτωχά αποτελέσματα της τυπικής θεραπείας σε αυτές τις περιπτώσεις [3]. Η συσχέτιση της υπερθερμίας με την ακτινοθεραπεία +/- συστηματική θεραπεία πέτυχε 53,1% πιθανότητα επιβίωσης στους 6 μήνες και 30,6% στους 12 μήνες στους ασθενείς μας με μεταστάσεις μυελού των οστών στον εγκέφαλο .

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32748093/

https://link.springer.com/article/10.1007/s12094-020-02404-9